You are here:
BABALAR GÜNÜ KUTLU OLSUN PDF Yazdır E-posta
Pazar, 15 Haziran 2014 10:46

Babalar Gününde;
Yaşayan ve yaşamayan bütün babalara sevgiyle...

Mustafa KOÇ

Dağ başında bir köyde ilkokulu bitirdiğimde, karayollarının yoksul amelesi sevgili babam “okumak istiyorum” diye yalvarmalarıma dayanamayıp beni öğretmen okuluna yazdırdı. Geriye dönüp baktığımda benim ve birçok kişinin kaderini etkileyecek olan bu kararın onun için ne kadar zor olduğunu anlayabiliyorum. Çocuklarını okutabilecek bir gücü olmadığını biliyordum ama yine de ısrar ettim. Bugün, yaşadıklarımın bir mucize olduğunu da hiç unutmadım.

Okulun ilk yılında hem temel eğitim eksiklikleri hem de farklı bir sosyal ortama uyum sorunları yaşadım. İlk karnemde 4 tane zayıfım vardı; sonradan ortama alışıp farkı kapatınca ne zayıfım oldu ne de bütünlemeye kaldım. Ancak o yılki zayıf notlarım şubat tatilinden sonra mektupla babama gönderilmişti. Babam da bu nedenle bana büyük bir ders verme fırsatı bulmuştu.

Bir gün köyden Aksu’ya gelen birisi bir çıkın getirdi. İçinde bükmeler, incirler, bademler, üzümler vardı. Bunlar hiçbir zaman bir şeyler gönderebilme fırsatını ihmal etmeyen annemdendi... Ama daha önemlisi babamın kendi el yazısıyla yazdığı bir de mektup çıktı paketin içinden.

Bir çizgili defter sayfasına yazılmış mektubu merakla açtım. Hiç unutmuyorum, benim ilk karnedeki zayıfları gören babam, oğluna yazdığı ilk mektupta satırı satırına aynen şunları yazıyordu:

“Oğlum Mustafa, Ben seni okula oğlak gütmeye göndermedim; okuyacaksan oku, okumayacaksan köye dön gel. Baban İbrahim Koç”

Bütün babalar gibi o da bir motivasyon ustası, doğal bir pedagogtu demek ki. Can damarımdan vurulmuşum gibi hissettim. Bundan daha etkili ne olabilir; babam geleceğime ışık tutmuş, seçeneekleri ve çıkış yolunu göstermişti.

Sonunda okulları bitirdim; ama onun bu uyarısı daima aklımdadır. Okumayı yazmayı askerde öğrenip koyun sürülerinin peşinde koşarken geliştirmiş bir adam işte ancak böyle yol gösterebilirdi.

Bu yaşımda bile onun eksikliğini hissediyorum; keşke hayatta olsaydı, ondan yine çok şeyler öğrenirdim, diye düşünürüm.

Babalar Gününde onu anarken bütün çocuklara, evlatlara babalarını hayattayken daha çok sevmelerini öğütlemek istiyorum.

Ben mi? “Hayatta ben en çok babamı sevdim.”

Babalar Günü kutlu olsun!