You are here:
ELİMİZİN ULAĞI GOC’AHMED PDF Yazdır E-posta
Salı, 14 Nisan 2015 20:27

(Ahmet ÇALI’ya Ağıt)

“Güler yüzlü, masum bakışlı çocuk,
Vardın gittin uzaklara.

Mehmet ARSLAN

Canım kardeşim,

Çocukluk arkadaşım,

Tarlanın takkanın sesi,

Köyümüzün harman yeri,

Elektriği, suyu, bahçıvanı, nefesi,

Taşın toprağın efendisi,

Torosların yük devesi.

***

Şubat sonu Mart başları,

Haber yolladım sana,

Hani budamamışsın ağaçları,

Atmamışsın bahçedeki taşları.

Akıyor bak;

Çardaktaki çeşmenin göz yaşları.

Elektrik kesik, yanmaz evin ışıkları,

Sakın ola deme;

“Emmioğlu, yapacaktım bunları,

Emine Aba çattı kaşları.”

***

Sen ki kızıl ateşte demir dövdün,

En kızgın anında bile gülerdin,

Diklenince ben, al al olup boynunu bükerdin,

“Ah Memed ARSLAN,

Buralarda, yakınlarda olsan” derdin.

***

Canım benim,

Ahi Evran’ım,

İmar Sinan’ım,

Gene çok yangınım,

63’ten beri yollarda, uzaklardayım.

Deprem Ahmetler’e 4 şiddetinde iner,

Yaşayanlar bilir,

Gurbettekilere 9’la biner,

Kaybettikçe canlarımızı birer birer,

Yalnızlık, yapayalnızlığa,

Dünyamız kör kuyuya döner.

***

Güler yüzlü, masum bakışlı çocuk;

Vardın gittin uzaklara,

Kalbim iyilikler serper ruhuna,

Uçtun göğün yedinci katına,

Sıkılırsan eğer, atla atına,

Oturur sohbet ederiz.

Ben orda olacağım,

Çık gel MezarArdı’na.

BURSA, 14.04.2015