You are here:
Azalan ve Artan Değerler PDF Yazdır E-posta
Çarşamba, 08 Eylül 2010 06:52

Günümüze, İnsani Bir Öz Eleştiri...

Şu Halimize Bir Bakar mısınız? 

Son yıllarda mallarımız arttı, ama keyfimiz azaldı.

Daha büyük evlerde kalıyoruz ama daha küçük ailelerde yaşıyoruz.

Konforumuz arttı ama zamanımız daraldı.

Diplomamız bol ama sağduyumuz az.

Uzmanlıklar arttı, ama sorunlar çoğaldı,

İlaçlar çoğaldı, hastalıklar azalmadı, arttı.

Sorumsuzca para harcıyoruz, ama az gülüyoruz.

Trafikte çok hızlıyız; ama sabrımız yavaşladı, çabuk parlıyoruz.

Aksam geç yatıyor, sabah yorgun kalkıyoruz.

Çok televizyon seyrediyoruz ama az kitap okuyoruz.

Varlıklarımızı artırdık, çok para kazandık; ama değerlerimizi yitirdik.

Çok konuşuyor, bol yalan söylüyoruz ama az gönül veriyoruz.

Para kazanmayı öğrendik ama yuva kurmayı beceremedik.

Hayata yıllar ekledik, yıllara hayat katamadık.

Aya kadar gidip dönmeyi biliyoruz, ama komşumuza geçmek için karşıya geçmiyoruz.

Uzaya ulaştık ama ruhun derinliklerine inemiyoruz.

Havayı temizledik ama ruhları kirlettik.

Atomu parçaladık, önyargılarımızı yıkamadık.

Çok yazıyor ama az gelişiyoruz.

Daha çok plan yapıyoruz ama daha az sonuç alıyoruz.

Acele etmeyi öğrendik ama sabırlı olmayı asla…

Gelirimiz arttı, karakterimiz zayıfladı.

Tanıdıklar çoğaldı, dostlar eksildi.

Daha mutlu olmak için "somurtarak" çalışırız.

Çalışma ve çabalarımız arttı ama mutluluklar azaldı.

Yani daha çok çalışıyoruz ama daha az mutluyuz.

Bilgisayar ağları kuruyoruz, bilgi otoyolları inşa ediyoruz; ama kendi aramızdaki iletişimde zorlanıyoruz.

"Dünya Barışı" der, silahlanırız!

Görünürde daha çok dindarız;  ama daha az hoşgörülüyüz ve daha çok kızıyoruz.

Bizi çok sevdiğini söyleyenler bile yüzümüze bağırarak konuşuyor.

Yani bugünlerde eve çift maaşın girdiği ama çiftlerin boşandığı;

Güzel evlerin yuva olamadığı;

Kısa seyahatlerin, kağıt mendil gibi ilişkilerin,

“Yıka, çık” gönüllerin, tek geceliklerin,

Kilo sorunlarının ve her derde deva vitaminlerin çoğaldığı;

Vitrinlerin dolu; ama gönüllerin boş olduğu

Günlerde yaşıyoruz!

Daha çok cami var; ama ahlaki bozulma azalmıyor.

Daha çok okul var; ama cahillik, bilgisizlik diz boyu.

Daha çok mahkeme var, cezaevi var; ama hırsızlarımız, canilerimiz durmadan artıyor.

Nüfusumuz çok arttı, sokaklar insan dolu; ama milyonların arasında yalnız gibiyiz.

***

Ne dersiniz?

Bize ne oldu ve nereye gidiyoruz?